Ik hoor regelmatig opmerkingen als ‘ik heb altijd goede beoordelingen gehad’, ‘van mij kunnen ze op aan, ik ben zeer loyaal’. Als dan toch blijkt dat de organisatie veranderingen doorvoert, komt het vaak hard aan als een medewerker hoort dat hij of zij niet meer in aanmerking komt voor een andere functie en de eigen functie ook nog gaat vervallen. Het niet hebben zien aankomen, ongeloof, verdriet en soms boosheid, zijn dan veel voorkomende emoties.

Aangeven dat je je hele werkzame leven altijd goed om je heen moet blijven kijken hoe de markt zich ontwikkelt en hoe jij daarin past, is veelal een advies dat weliswaar klopt, maar toch hoog over is.

Ik gebruik graag de metafoor van de mobiele telefoon. Iedereen kent nog de iconische Nokia 3110 met het overbekende deuntje. Ik had het toestel jaren geleden ook en je kon het tig keer laten stuiteren, het ging nooit kapot. Je kon er altijd van op aan, was buitengewoon betrouwbaar. Bellen en Sms’en, heerlijk!
Maar ja, toch heb ik op enig moment besloten dat ik een ander toestel wilde. Eén waarbij ik ook op internet kon, apps kon gebruiken en waarmee ik foto’s kon maken. Dat kon destijds niet met de Nokia 3110 en ondanks dat ik het een toptoestel vond, heb ik het toch ingewisseld. Eerst voor een toestel met internet en daarna heb ik steeds een nieuw toestel gekocht omdat er telkens  vernieuwingen bijkwamen waar ik ook gebruik van wilde maken.
Na het vertellen van deze metafoor vraag ik vaak welk toestel iemand zelf heeft en waarom. Maar ook de vraag met welk toestel iemand zichzelf zou willen vergelijken in deze metafoor. Ben je eerder de betrouwbare Nokia, de allerlaatste Apple of een toestel dat daar tussenin zit? Dan valt vaak het kwartje en dat geeft inzicht in het eigen vakmanschap, en welke stappen en keuzes nodig zijn om kansen te vergroten, maar laat ook de noodzaak zien en voelen van veranderen en ontwikkelen.

Een tijd geleden las ik een boeiend artikel over de loopbaan van de toekomst. Mijn kinderen van in de twintig, werken straks wellicht tot hun 70ste of misschien wel 72ste voordat ze met pensioen gaan. Hun generatie werkt langer door maar wat ik het meest interessant vind is dat zij, en generaties na hun, meerdere loopbanen zullen hebben. Wel of niet onderbroken met sabbaticals waarna een nieuwe start gemaakt wordt, bewuste keuzes gemaakt worden voor een nieuwe loopbaan gericht op kansen maar ook op de levensfase waarin ze dan zitten. Hoe wendbaar wordt een loopbaan dan wel niet! Met recht kun je dan spreken van een nieuwe ronde, nieuwe kansen, nieuwe energie!

Maar zover is het nog niet! Op dit moment is regelmatig stilstaan bij je loopbaan, de kansen op de markt, stilstaan bij jezelf, je persoonlijke situatie, je wensen, de  levensfase waarin je zit, belangrijk voor het maken van bewuste keuzes voor je wendbare loopbaan. Of, zoals we dat in onze organisatie ook wel noemen; Dansen op het ritme van de tijd.

Weet veel over
Project/interimmgt